บทที่ 338

หิมะแรกในเมืองหลวงโปรยปรายลงมามากมาย ยิ่งทำให้พระราชวังอันงดงามแห่งนี้ดูราวกับแดนสวรรค์มากขึ้นเรื่อยๆ

เกล็ดหิมะตกลงบนขนตาของซูเมิ่งเยียน นางกระพริบตาและเหม่อมองในภวังค์ ขณะที่เกล็ดหิมะเริ่มละลายละลายเป็นหยดน้ำ นางยกริมฝีปากแล้วยิ้ม "ท่านพี่เฉียว"

เฉียวฉู่มองดูหยดน้ำบนขนตาของนาง ที่ดูราวกับหยดน้ำตา น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ